Zdigitalizowane zbiory Miejskiej i Gminnej Biblioteki Publicznej w Wołowie to prawdziwy wehikuł czasu. W najnowszym dokumencie z naszego Działu Digitalizacji - misternie ilustrowanej kronice z lat 70. - odnajdujemy fascynującą historię wielu szkół z terenu Powiatu Wołowskiego. Dzisiaj przybliżymy wam opis szkoły, która ukształtowała pokolenia mieszkańców naszego regionu - Państwowego Technikum Rolniczego.

Biblioteka to nie tylko regały z nowościami wydawniczymi. To także cyfrowe i analogowe serce pamięci naszego miasta. Właśnie na nasze biurka trafił niezwykły dokument: „Kronika sztafety XXV-lecia oświaty i kultury w powiecie wołowskim”. Jej oprawione w zielone płótno karty kryją w sobie historię Państwowego Technikum Rolniczego w Wołowie – placówki, która w kronice nazywana została prawdziwą „kuźnią kadr”.

‍

Trudne początki i wielki rozwój

‍Jak dowiadujemy się z pieczołowicie wykaligrafowanych kart, historia szkoły jest nierozerwalnie związana z trudnymi dziejami samego Wołowa. Placówka powstała w 1949 roku, na terenie dawnego niemieckiego zakładu wychowawczego, który w czasie II wojny światowej miał służyć jako filia obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Pamięcią o tamtych mrocznych czasach pozostały groby w sąsiednim lesie tzw. "czeski cmentarz na Gancarzu".

Z popiołów historii wyrosło jednak miejsce tętniące życiem. Przechodząc przez kolejne metamorfozy - od Liceum Mechaniki Rolnej po Technikum Rolnicze - szkoła stała się edukacyjnym gigantem w regionie. Kronika z dumą donosi, że na przełomie lat 60. i 70., pod kierownictwem dyrektora inż. Michała Tomysa, w ławkach zasiadało tu 542 uczniów, a w systemie korespondencyjnym kształciło się kolejnych 350 słuchaczy.

‍

Twarze z przeszłości

‍Największym skarbem kroniki są jednak czarno-białe fotografie. Widzimy na nich skupione twarze uczniów w szkolnych ławkach, uśmiechnięte absolwentki odbierające dyplomy, oraz grono pedagogiczne w trakcie oficjalnych uroczystości. To nie są anonimowe postaci - to ojcowie, matki, dziadkowie i babcie dzisiejszych mieszkańców Wołowa, Pełczyna, Mojęcic i innych okolicznych miejscowości.

‍

Oryginalna treść opisu szkoły - tekst oryginalny

„Kuźnia kadr” – dla rolnictwa zostało nazwane Państwowe Technikum Rolnicze w Wołowie w jednym z artykułów „Zarzewia” z roku 1970

W roku jubileuszu 25-lecia powrotu Ziem Zachodnich i Północnych – do matury przystąpiło 168 abiturientów. Technicy rolnictwa wychodzący z naszej szkoły zajmą stanowiska organizatorów produkcji w Państwowych Gospodarstwach Rolnych, Kółkach Rolniczych i w Radach Narodowych we wszystkich sąsiadujących z Wołowem powiatach. Wypuszczając rocznie tylu absolwentów szkoła może być nazwana „kuźnią kadr” rolniczych.

Ale nie tylko na odcinku kształcenia techników rolnictwa ma szkoła osiągnięcia. Jej pracownicy mocno tkwią w środowisku poprzez pracę społeczną, czego przykłady to udział nauczycieli w szkoleniu rolników w kwalifikacyjnych kursach rolniczych, wyjazdy naszych zespołów artystycznych. Pięciu nauczycieli to radni Rad Narodowych, trzech nauczycieli pracuje w komisjach Rad Narodowych. Ważnym wycinkiem życia szkoły są prace społeczne młodzieży i nauczycieli przy porządkowaniu obiektu i budowie boiska szkolnego. Wartość czynów społecznych podjętych przez młodzież i nauczycieli dla uczczenia 25-lecia powrotu Ziem Zachodnich i Północnych do macierzy wynosi ponad 500 tys. zł.

Technikum Rolnicze w Wołowie jest jedną z poważniejszych placówek tego typu w woj. Liczy obecnie 13 oddziałów młodzieży z 542 uczniami oraz 10 oddziałów technikum korespondencyjnego z 350 słuchaczami. Szkoła pracuje systemem gabinetowo-pracownianym. Pracownie są dość dobrze wyposażone w pomoce naukowe.

Dyrektorem technikum jest inżynier Michał Tomys, który tę funkcję pełni od roku 1961. Pod jego kierownictwem znajdują się również pozostałe jednostki programowe. Grono nauczycielskie składa się z 36 nauczycieli i wychowawców. Najbliższym współpracownikiem kadry pedagogicznej jest szkolna organizacja Związku Młodzieży Wiejskiej licząca 240 członków. W listopadzie ubiegłego roku była ona gospodarzem ogólnopolskiego zlotu obozów wędrownych „Szlakiem wiedzy i przygód” w wyniku zajęcia pierwszego miejsca w konkursie ogólnokrajowym. Aktywiści ZMW w naszej szkole to Kazimierz Kot, Maria Jasinowska, Elżbieta Jasińska, Zofia Gomułka, Anna Smyk i inni.

Ważnym odcinkiem pracy ogólnoszkolnej to życie sportowe organizowane przez szkolny LZS który może pochlubić się dobrymi wynikami, szkoła posiada mistrzostwo szkół rolniczych w koszykówce, I miejsce w województwie w lekkiej atletyce itd. Najaktywniejszymi działaczami LZS są m.in. Andrzej Kaczmarczyk, Jan Sokowski i inni.

Spośród wielu kółek zainteresowań istnieje koło PTTK liczące 50 członków działających pod przewodnictwem ucz. Kabentowicza Romana, Jadwigi Bębenek i innych w ramach działalności członkowie uczestniczą w poznawaniu piękna Ziem Zachodnich.

Technikum Rolnicze posiada gospodarstwo szkolne o obszarze 383 ha ur. Gospodarstwem kieruje od 1966 roku dyrektor Maria Wiktorowa. Gospodarstwo to, to w pierwszym rzędzie dydaktyczny warsztat dla naszych uczniów oraz warsztat produkcyjny o dobrych wynikach w uprawach i hodowli. Przy gospodarstwie działa brygada remontowo-budowlana. Na najbliższe lata przewidziane są dwa gospodarstwa inwestycje budowlane w celu jego unowocześnienia.

Szkoła prowadzi również warsztaty mechaniczne zatrudniające 38 pracowników, które są warsztatem dydaktycznym, w którym uczniowie praktycznie zapoznają się z zagadnieniami mechanizacji rolnictwa i napraw ciągników i maszyn rolniczych. Świadczą one poza tym poważne usługi dla rolników w zakresie remontów maszyn - kieruje nimi inż. Tadeusz Sierakowski.

Szkoła powstała w 1949 roku na miejscu zakładu poprawczego działającego tu po wojnie. Przed wojną był tu zlokalizowany niemiecki zakład wychowawczy, a w czasie wojny filia obozu „Gross-Rosen”, czego pozostałością jest tzw. „czeski cmentarz na Gancarzu”, czyli groby pomordowanych znajdujące się w sąsiednim lesie.

Pierwszym dyrektorem szkoły był ob. Klaudiusz Śnieżko, a bezpośrednio po nim ob. Lichowski Antoni, następnie mgr. Bronisław Jukow, a od 1961 inż. Michał Tomys, ob. Lichowski - organizator tej szkoły pracuje tu do dziś, jest obecnie kierownikiem kształcenia korespondencyjnego.

Różne koleje losu przechodziła nasza szkoła zawsze była ona rolnicza. Najpierw było to Liceum Mechaniki Rolnej, później Technikum Mechanizacji Rolnictwa, a od 1957 Technikum Rolnicze.

Działały tu również przez okres kilku lat takie jednostki programowe jak: dwuzimowa szkoła rolnicza, dwuzimowa szkoła rolniczo-gospodarcza dla dziewcząt, dwuzimowa szkoła rolnicza dla chłopców, roczna szkoła mechanizacji oraz ośrodek szkolenia rolniczego, którego zadaniem było szkolenie traktorzystów dla PGR i kółek rolniczych.

Szkoła rozrosła się pod względem liczebnym do tego stopnia, że dotychczasowe budynki są zbyt ciasne i nie mogą już sprostać zadaniom w związku z tym w najbliższym planie 5-letnim planuje się budowę nowoczesnego gmachu szkolnego a dotychczasowe budynki szkolne zostaną adoptowane na internat, w którym liczba miejsc wzrośnie z 260 do 400.

‍

‍

‍